ම’සිත හැඟුම් පුබුදුවන්න….
දුර ඈත තනි තරුවට
මේ සීත රෑ තනිව හිඳ
කොඳුරනා රස රහස
රැගෙන යනු මැන
පවන් රොදේ
හීන් සැරේ
කනට ඇගේ මුමුනලා
කියා ගන්න බැරිව ලතැවෙනා
ම’සිත උපන් ආදරේ
ඇගේ කනේ තබාලා
රැගෙන එන්න
ඇගේ උනුහුම් සුසුම් පොදක්
සීතලට ගැහෙන
ම’සිත හැඟුම් පුබුදුවන්න….
Like this:
2 bloggers like this post.
```Outsider``` said,
2011 පෙබරවාරි 2 at 3:33 පෙරවරු
ගොඩක් කාලෙකින් නේද සැපත් වෙලා ඉන්නෙ.
නියමයි..